Wat je niet ziet als je meedoet aan Lifelines
Als deelnemer zie je vooral wat je invult en inlevert. Maar wat gebeurt er daarna met al die gegevens? Melissa Vos kreeg daar een uniek inkijkje in. Zij werkte jarenlang met Lifelines-data als onderzoeker en draaide tijdelijk mee bij Lifelines zelf. Daardoor zag ze niet alleen de waarde van Lifelines voor onderzoek, maar ook wat er allemaal nodig is om dat mogelijk te maken.
Van onderzoeker naar binnenkijker
Melissa's eerste kennismaking met Lifelines was tijdens haar masterproject, waarin ze onderzoek deed naar de ontwikkeling van ADHD tijdens de adolescentie. In de jaren daarna bleef ze Lifelines-data gebruiken voor haar eigen onderzoek. Lange tijd keek ze naar Lifelines zoals veel onderzoekers dat doen: als een waardevolle databron. Pas toen ze het proces van binnenuit meemaakte, veranderde dat perspectief.
Met een simpel beeld naar binnen
“Als onderzoeker had ik een vrij simpel beeld van hoe Lifelines werkt,” vertelt ze. “Je krijgt toegang tot data en kunt aan de slag.” Dat beeld bleek maar een deel van het verhaal. Achter het moment waarop data beschikbaar komt, zit een lange keten van afstemming, controle en samenwerking die voor buitenstaanders meestal onzichtbaar blijft.
Meer dan data alleen
Tijdens haar tijdelijke rol bij Lifelines zag ze hoeveel werk er achter de schermen gebeurt om data verantwoord beschikbaar te maken. “Wat je als onderzoeker ziet, is het eindpunt,” legt ze uit. “Daarachter zit een hele organisatie die ervoor zorgt dat alles zorgvuldig, veilig en volgens duidelijke afspraken verloopt.”
Een betrokken team
Wat haar het meest opviel, was de betrokkenheid van de mensen die er werken. Als iets niet loopt zoals verwacht, blijft dat niet liggen. “Je merkt dat mensen zich verantwoordelijk voelen. Niet alleen voor de data, maar ook voor de deelnemers die de data aanleveren en de onderzoekers die ermee willen werken.”
Met een ander perspectief verder
Die ervaring neemt Melissa mee terug naar haar werk als onderzoeker. Ze kijkt nu anders naar de stappen die nodig zijn voordat data gebruikt kan worden. Voor haar onderstreepte dit hoe bijzonder Lifelines is: niet alleen door de omvang van de data, maar ook door de mensen en processen die erachter schuilgaan — en door de deelnemers die dit alles mogelijk maken.
